من تو را ديدهام امّا،
در خواب
در پس ِ كوچهىِ نورانى ِ عشق
در همانجا كه طلوع
ره ِ ديدار ِ تو را بست كه بست!
:: آوا مشکاتیان، 1382خورشیدی، مجلّهیِ بخارا.
این روزها که درد ِ دوری و دیری را دوچندان میچشیم، غم بر سر ِ غم گذاشتناش دیگر چیست؟ این همه بلایِ آسمانی بر سر ِ ما چرا باید ببارد؟ که «درد از نهاد ِ آدمیزاد است»؟
آن پیر ِ شیرینکار ِ تلخاندیش حق گفت،
آری «آدمی در عالم ِ خاکی نمیآید به دست» اما،
این بندی ِ آز-و-نیاز ِ خویش
هرگز تواند ساخت آیا عالمي دیگر؟یا آدمی دیگر؟...
:: آواز ِ غم؛ واپسین شعر ِ منتشرشدهیِ هوشنگ ِ ابتهاج (ه. ا. سایه)، تاسیان.
:: شعر ِ درون ِ گیومه از حافظ است.
این روزها که خواهش و کشش ِ مردم «خبر» است، خوش و ناخوشاش توفیري ندارد. بذر ِ خبر، نه نشاطي در دل میکارد نه امیدي به دل مییابد.
نه امــیــدي. چه امــیــدي؟ بــه خـدا حــیــف ِ امید!
نه چراغي. چه چراغي؟ چیز ِ خوبي میشه دید؟
نه سلامي. چه سلامي؟ همـه خون-تشنهیِ هم!
نه نشاطي. چه نشاطي؟ مگه راهاش میده غم؟
داش آکل، مرد ِ لوطی، تـه ِ خندق تو قوطی
نـعـرهیِ بـنـد-و-بـلـا، مـیره تـا عرش ِ خدا...
:: قصّهیِ دخترایِ ننه دریا؛ احمد ِ شاملو، باغ ِ آینه.
این روزها که «درین بازیِ خونین / بازیچهیِ ایام دل ِ آدمیان است»، سرنشتِمان با جدایی و دشمنی و... سهمگینترین واژههایِ بیسرانجامی گره خورده؛ چه جایِ شکایت؟ که، «پردهدار به شمششیر میزند همه را / کسي مقیم ِ حریم ِ حرم نخواهد ماند»!
دیروز که میخواستم آب و گلابي به خاک ِ فریدون ِ مشیری بپاشم و به «شوق ِ لعل ِ جانبخشاش»، لبي از پیالهیِ شعر تر کنم خبر را شنیدم. با آن که «خاطر حزین» بود و «شعر ِ تر» نمیانگیخت، تابستان ِ سنگین ِ هشتاد-و-هشت با بیتي از مشیری برایام پایان گرفت:
راســتــی را بـوسـهیِ تـو بوسهیِ بدورد بود؟
بسته شد آغوش ِ تابستان؟ خدایا! زود بود...
[فــــاعــــلــــاتــــن فــــاعــــلــــاتــــن فـــاعـــلـــن]
پرویز ِ مشکاتیان، «بیداد» ِ سنتور ِ ایران، «زین دایرهیِ مینا»، خونینجگران را فرو گذاشت و «جان ِ عشاق» شد...؟ چه غروبي، «سخت نامنتظر»! ما که «از بهار حظ ّ ِ تماشایي نچشیدیم» چرا باید...؟ نوگلان ِ مشکاتیان، «آوا و آیین» چرا، در فراق ِ پدر باید روزگار به سر کنند؟
اگــر بــه دست ِ مــن افـتـد فراق را بکُشم!
که روز ِ هجر سیه باد خان-و-مان ِ فراق...
[مـفــاعــلن فــعــلــاتــن مــفــاعــلــن فــــعلــــن]
:: حافظ
شنیدن ِ «خبر ِ مرگ» ِ پرویز ِ مشکاتیان آنقدر تلخ بود که جایِ شکایت از زمین و آسمان (خاصّه، خالق ِشان) باقی بگذارد. جز این همه درد، که در دل مانده و «زبانآوری»، آنچه مرا وا داشت تا این نوشتار را سر ِ هم کنم، نه از غافلهیِ وبلاگهایِ دیگر رفتن که، یاد ِ چکامههایِ کوچک و نغز ِ آوا، دختر ِ مشکاتیان بود. هر چه سر هم کردم، بیویرایش، پریشانگفتهاي ست از رویِ داغ و درد ِ ذهن ِ آشفته ام. جز پارهاي شعر ِ این و آن از حافظه، و شماري واژهیِ تکراری، این غمنامه را در آغاز با سرودهاي از «آوا» نوشته ام؛ و جملهیِ رویِ پیشانی (Header) ِ کنونی ِ وبگل نیز ملهم از آن است.
آوا مشکاتیان متولد ِ مهرماه ِ 1364 و دانشجوىِ گرافیک ِ دانشگاه ِ علم و فرهنگ است که، 5 شعر ِ کوتاه از ایشان در شمارهاي از مجلّهیِ ادبی ِ بخارا چاپ شد.
در وبلاگستان ِ موسیقی، دوست ِ خوبام مهدی ِ معتمد، نگارندهیِ وبلاگ ِ «آواز» گزارش ِ کاملي از آثار و رفتار و اخبار، و همچنین گفتار ِ دیگران، در باب ِ زندهیاد مشکاتیان فراهم کرده است. کاوهیِ «دلآواز» نیز در دلنوشتهاي، قصهیِ پایان ِ تابستان ِ پرغصه را در چند خط خلاصه میکند؛ او که چم-و-خم ِ کلام را میداند سخن از زبان ِ ما میگوید. و... دوستان ِ دیگر هرکدام سهمي از سوگنوشتههایِ «قاصدک ِ موسیقی ِ ایران» دارند که، هرچه به دل بنشیند در پیوندهایِ روزانهیِ وبلاگ، به دست ِ قاصد ِ روزان ِ ابری خواهم سپرد.
![[بالایِ برگه]](http://webgol.persiangig.com/icons/home-24-3.png){kind=icon}
- :: در تماشاگهْ ِ پاییز، شعري از سیاوش ِ کسرایی
- :: فرامرز ِ پایور پرواز کرد
- :: در بارهیِ ایراندخت؛ جایِ خالی ِ زنان در مطبوعات ِ ایران
- :: مدیر ِ مسؤول ِ روزنامهیِ فرهنگ ِ آشتی!
- :: بــه جــای ِ تــشــکـّـر!
- :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ دمي خورده بودیم و گفتند، بس!
- :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ راستی را بوسهیِ تو بوسهیِ بدورد بود؟
- :: استاد محمدرضا شفیعی ِ کدکنی ایران را ترک کرد
- :: به بهانهیِ زادروز ِ حسین ِ علیزاده؛ در وصف ِ تار ِ نیمایِ موسیقی - نانا
- :: افـتـخـار مـیکـنـم کـه شـکـسـت خـورده ام؛ مهدی ِ یزدانی ِ خرم
- :: توقیف ِ یک روزنامه یا توهین به اصحاب ِ رسانه؟
- :: آن کـودتـای ِ سـخـت، این انـقـلـاب ِ نـرم؛ نیم قرن نعمت!
- :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامهنگار، آزاد شد
- :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامهنگار، بازداشت شد
- :: صدای ِ عدالت توقیف شد، اعتماد ِ ملّی در آستانه!
- :: شرح ِ شکایت ِ شجریان از شریعتمداری و زورنامهاش
هرگونه پارهبردای، نَقل و انتشار ِ هر ریخت و رفتار و گفتار و
نوشتاري از این وبلاگ، کلاهبرداری ست و پیگرد ِ قانونی دارد؛
ذکر ِ منبع و گزارش ِ پیوند (Link) پیشکـش! پـیـشـاپـیـش از حق-نگه-داری-تان
متشکّر ایم. 