اَبــَرسامانهیِ اینترنتی ِ گوگل به تازهگی فضایِ میزبانی ِ کاربران ِ خود را جا-به-جا کرده و آشفتهگی ِ ظاهری در نمایش ِ تصویرهایِ وبگل از این روٰ ست. برایِ بارگیری ِ دو بارهیِ عکسها در دامنهیِ تازه و بازسازی ِ چهرهیِ وبلاگ، و نیز پاسخ به کامنت و ایمیلهاتان، بهدنبال ِ فرصتي مناسب ام و ناگزیر از پوزش...
«یادگار ِ خون ِ سرو»
دلا! دیدی که خورشید از شبِ سرد
چو آتش سر ز خاکستر برآورد؟
زمین و آسمان گـُلرنگ و گـُلگون،
جهان دشتِ شقایق گشت ازین خون؟
نگر: تا این شبِ خونین سحر کرد،
چه خنجرها که از دلها گذر کرد...
ز ِ هر خونِ دلي سروي قد اَفراشت،
ز ِ هر سروي تَذَروْي نغمه بَرداشت،
صدایِ خون در آواز ِ تذرو است؛
دلا! «این» یادِگار ِ خونِ سرو است؟!
» ه. ا. سایه [هوشنگِ ابتهاج]؛ «یادِگار ِ خونِ سرو»، تهران، 19 آبانماهِ 1358خورشیدی: یادگار ِ خونِ سرو (هشتاُمین دفتر ِ شاعر، 1360، انتشاراتِ توس).
» یادداشتِ وبگل:
از بندِ گرفتاریها هنوز بهدر نشدهاَم، امّا بیست-و-دویِ بهمن و سیسالگیاَش بهانهاي داد تا بهار ِ شورانگیز ِ دیروز را یاد باد؛ وای اگر از پس ِ امروز بوَد فردایي.
باری، دمیدههایِ بادِ صبا [کامنت] و رایا-نامه [ایمیل]هاتان را که خواندم، در جواباَش، بهزودی، میکوشم. هرچند، هیچیک از دمیدههایِ شما با «خردهگفتاري پیرامونِ زباننگاری»یِ ما همنفس نبود.
دستِ کوتاهِ من و دامن ِ آن سرو ِ بلند؛
«سایه»یِ سوختهدل این طمع ِ خام مبند!
» ه. ا. سایه: سیاهمشق.




