اَبــَرسامانهیِ اینترنتی ِ گوگل به تازهگی فضایِ میزبانی ِ کاربران ِ خود را جا-به-جا کرده و آشفتهگی ِ ظاهری در نمایش ِ تصویرهایِ وبگل از این روٰ ست. برایِ بارگیری ِ دو بارهیِ عکسها در دامنهیِ تازه و بازسازی ِ چهرهیِ وبلاگ، و نیز پاسخ به کامنت و ایمیلهاتان، بهدنبال ِ فرصتي مناسب ام و ناگزیر از پوزش...
بهبهانهی جشنوارههای موسیقایی و گلآقایی؛
از باد و چراغ تا چکّش انتقاد!
بازتاب ساز-و-کارهای فرهنگی-هنری نهادهای زبانبسته _و خصوصی_ میان مطبوعات چپمدار ِ زباندراز و شکلاتی، بسی پررنگتر از نشریّات زردنبو و حتّا رنگ-و-رو رفتههای راستپندار و خزعبلاتییِ دولتیست! از آنجا که هیچ اصولگرایی در «جشنوارهی فیلم گلآقا» مهر نمیورزد تا چنانچه وزیران و (بهقول شجریان) صاحبمنصبان رخ از «جشن خانهی موسیقی» میپوشانند _که رنگِ شرمگین آهنگ هم از فرهنگ برهنگیی[1] ایشان منگست_ چشمبسته برآید تأیید این نکتهی سرد روزگار سُقمیدهی[2] ما؛ آنانکه (از نگاهِ شاملو) بهکشتن چراغ آمدهاند را قرنهاست میگوییم:
هم مرگ بر جهانِ شما نیز بگذرد...
هم رونق ِ زمانِ شما نیز بگذرد...!
بادی که در زمانه بسی شمعها بکُشت_
هم، بر چراغدانِ شما نیز بگذرد...!
[مَفعولُ فاعِلاتُ مَفاعیلُ فاعِلات/فاعِلُن]
» سیف فرغانی (قرن 7).
قصیدهی نغز سیفِ بیمغز _زانجهت که چون ما اَراجیفنگارست_ را هم در کتابِ درسی دیدهییم و گذشتهییم، بیآنکه آبی از کوزه بریزد یا بالعکس؛ پس:
زی نیک نظر کرد پَر ِ خویش در آن دید؛
گفتا ز که نالیم؟! که از ماست که بر ماست!
[مَفعولُ مَفاعیلُ مَفاعیلُ مَفاعیل/فَعولُن]
» ناصرخسرو قبادیانی (قرن 5).
» قلب تپندهی ادبيّات فارسی در نظام آموزشی ایران...!
درین وادی، صدای 2هنرمند نامی نیز درآمد که یکی به میخ و آنیکی بر نعل، چکّش نقد میکوبد...
گفتوشنودهای آخِر هفته، پُر از اخبار هنری 2جشنوارهیی بود که ستونهای نیمبند فرهنگِ این روزگار بانیبودندش! از آندست جشنوارهی فیلم کمدی «خانهی طنز ملّت ایران (گلآقا)» و اینسمت مراسم تجلیل و تقدیر خنیاگرانِ کهنسال «خانهی موسیقی» سر خیلیها را گرمکرد! صفحهی خبرگزاریها از عکس و گزارش انبوهگشت و شماری روزنامهی اینوری، چیزهایی نوشتند و کمی هم نمک طعام (مخصوص منتقدان) افزودند! از آنور اگر چیزکی هم بوده، چشمپوشیدیم (که چون همیشه بیزبانه نیست آتش دشمن!)؛ آنچه برای خودمان برگزیدیم حاصل قلم گروه فرهنگوهنر روزنامهی «کارگزاران» است. تازهها و نماهای دیگران را از «قاصد روزان وبگل (پیوندهای روزانه)» دنبالکنید...!
پایور، شهناز، استوار، كسایی تجلیلشدند؛
هوشنگ كامكار جایزهگرفت!
مراسم نهمین جشن خانهی موسیقی با حضور هنرمندان و اهالی موسیقی، و همچنین اهدای تندیس به تقدیرشدهگانِ این جشن، شامگاه گذشته [سهشنبه، 30/مهرماه/1387]، در «تالار رودکی (وحدت)» برگزارشد. در این جشن از «فرامرز پایور، جلیل شهناز، حسن کسایی، هوشنگ استوار و هوشنگ کامکار» بهعنوان پیشکسوتان موسیقی تجلیلشد.
گزیدن یک خبر همگانی، آنهم میان خبرگزارانی از ایندست دروغپرداز کار دشواریست! روزنامهها هم که _هرچه_ دارند و ندارند از خبرگزاری میآرند!! ما ماندیم و یکمشت گزارش از 2جشنوارهی کمدی-موسیقی...؛ آنچه گزینششده خالیاز اِشکال نبوده که اصلن پر از سهلانگاری نگارندهی آنست. کـَمَکی (محض افزودن نمک) اغلاط خبرنگار «اعتمادملّی» را کشفکردیم و با«ستارهها» از حشو این گزارش، قابی جالب گرفتیم...؛ این ویراستاری ما مصادفشد با برکناری دکتر«حسن حبیبی» از ریاست «فرهنگستان زبان و ادب پارسی» _توسّط رییس شورای عالی انقلابِفرهنگ (دکتر محمود احمدینژاد)_ و انتخاب دیگربار دکتر«حدّادعادل» برای 4سال زبانبازی! این از متن؛ حاشیه را در «قاصد روزان وبگل (پیوندهای روزانه)» بجویید...!
دومین جشنوارهی فیلم گلآقا برگزارشد؛
شب خنده و فیلم
این دومینباری بود که هنرمندان دور هم جمع میشدند تا بهترینهای خنده و سینما را در جشنوارهی گلآقا مورد تقدیر قراردهند. خیلیها آمده بودند؛ از بازیگران تا کارگردانان...
در کلیپ سعید پورصمیمی، «ابراهیم وحیدزاده و جعفر والی» صحبت کردند و «ثریا قاسمی، پوپک صابری و مریلا زارعی» هم جایزهاش را دادند. او [پورصمیمی] معتقدبود: تنها گاهی وقتها مرتکب کمدی میشود! این جایزه برای یکعمر فعّالیّت کمدی در سینما بود...




